Św. Franciszek urodził się w pobliżu Piazza del Comune w Asyżu i tu przeżył swoje dzieciństwo i lata młodzieńcze. Ten okres jego życia upamiętniają dwa sanktuaria: San Francesco Piccolino i Chiesa Nuova.

Nad drzwiami tego małego oratorium znajduje się następujący napis: Hoc oratorium fuit bovis et asini stabulum in quo natus est sanctus Franciscus, mundi speculum (Oratorium to było kiedyś stajnią dla wołu i osła, w której narodził się święty Franciszek, zwierciadło świata). Matka Franciszka miała schronić się w tym miejscu, aby wydać na świat swego syna. Oczywiście chodzi tu o legendę, będącą owocem daleko posuniętych dociekań nad podobieństwem życia św. Franciszka do życia Chrystusa. Legenda ta musi być dość późnego pochodzenia, bo Bartłomiej z Pizy w swoim dziele De conformitate vitae beati Francisci ad vitam Domini Iesu (Podobieństwo życia św. Franciszka do życia Pana Jezusa), napisanym w ostatnich latach XIV w., nie czyni żadnej aluzji na ten temat.

Legendarny charakter tego wydarzenia kryje w sobie, mimo oczywistej przesady, pewną prawdę, którą tu wspominamy: Franciszek wyrusza, aby iść śladami Chrystusa.

I jeśli to legendarne wydarzenie zostało złączone z tym miejscem, znanym od XIII w. pod nazwą Oratorium św. Franciszka, to właśnie dlatego, że dom, gdzie się ono znajduje, był najprawdopodobniej domem rodzinnym św. Franciszka.

Pełen wdzięku kościółek, zbudowany w stylu barokowym, wzniesiony został z polecenia Filipa III Hiszpańskiego w XVII w. na ruinach rodzinnego domu św. Franciszka. Wewnątrz obejrzeć można małą i ciemną celkę gdzie, jak chce tradycja, Piotr di Bernardone zamknął młodego Franciszka po tym, jak sprzedał kilka bel cennego materiału, aby odbudować za zdobyte tym sposobem od ojca pieniądze kościółek św. Damiana.

W małym klasztorze braci mniejszych zamykającym średniowieczną uliczkę, a zbudowanym obok kościoła, znajduje się dawna sypialnia Świętego.

W pierwszym filarze po lewej stronie (A) znajduje się pomieszczenie, w którym ojciec miał zamknąć św. W następnym filarze (B) jest przejście do resztek domu rodzinnego św. Franciszka. Przy widocznej wąskiej uliczce (C) można zobaczyć dużą salę, dziś zamienioną na kaplicę, która najprawdopodobniej była sklepem Piotra Bernardone (D).

W oratorium San Francesco Piccolino (E) zachowały się resztki fresków z XIII, XIV i XV w.