Góra Oliwna wznosi się na wschód od Jerozolimy, przesłania sobą widok na góry Moabu i na Pustynię Judzką. Od Jerozolimy oddziela ją Dolina Cedronu. Góra Oliwna jest najbardziej na południe wysuniętym cyplem Wzgórz Beniamina, z którymi łączy się poprzez Górę Skopus.
Nazwa Góra Oliwna jest uzasadniona tradycją. Rosły na niej niegdyś liczne gaje oliwne (zob. Ne 8,15). O jednym takim gaju wspominają Ewangelie (zob. Mt 26,36 i par.; J 18,1).
Nazwa Góra Oliwna jest uzasadniona tradycją. Rosły na niej niegdyś liczne gaje oliwne (zob. Ne 8,15). O jednym takim gaju wspominają Ewangelie (zob. Mt 26,36 i par.; J 18,1).
Dla Arabów Góra Oliwna - "a-Tur", czyli "Góra święta"
- ma tak samo charakter sakralny jak Tabor i Garizim. Jest to echo ogólnej
tradycji religijnej Semitów. W Piśmie Świętym można znaleźć wymowne
tego dowody. Na Górze Oliwnej zatrzymała się Chwała Jahwe po opuszczeniu
świątyni (Ez 11,23), na niej staną ponownie stopy Boga w dniu ostatecznym
(Za 14,4n). Z Górą Oliwną jest związana ucieczka Dawida przed Absalonem
(2 Sm 15,13-35). W okresie Drugiej Świątyni na Górze Oliwnej odbywał
się obrzęd palenia czerwonej krowy (zob. Lb 19,1-10).
Widok
na Górę Oliwną. Na prawo widać kopuły Bożego Grobu. W dole zabudowę
starej części Jerozolimy, zamieszkałej głównie przez Arabów.
W
dole zdjęcia widać gaj oliwny, z których słynęła kiedyś ta góra.
W czasach bizantyjskich Góra Oliwna była zajęta przez liczne pustelnie, laury i kościoły. Łącznie do czasów najazdu Persów (614 r.) były na Górze Oliwnej 24 kościoły, jak podaje pielgrzym Teodozjusz (około 530 r.). Tylko niektóre z nich zachowały do dziś ciągłość tradycji. Od niepamiętnych czasów zbocza Góry Oliwnej służyły Izraelitom za cmentarz, który po dziś dzień jest uważany za szczególnie honorowe miejsce spoczynku dla synów Jakuba.
Miejsca na Górze Oliwnej związane z męką Chrystusa:
- Dominus Flevit
- Betania
- Betfage
- Bazylika Konania i Ogród Oliwny
- Dominus Flevit
- Betania
- Betfage
- Bazylika Konania i Ogród Oliwny